Opdrachten 1 en 2

Opdracht 1: Activisme

Hier is een mixed media schilderij op canvas te zien genaamd “Create, or be created.” Het gaat over de overconsumptie van Artificial Intelligence die afgelopen paar jaar is ontstaan. Door de razendsnelle ontwikkeling en verbetering van de programma’s wordt het zelfs voor het getrainde oog steeds moeilijker te zien wanneer iets door de mens gemaakt is, en wanneer door een robot. De aanmoediging en de publiekelijke promotie van de consumptie hiervan heeft ervoor gezorgd dat mensen op bijvoorbeeld scholen vaker minder lang nadenken over een idee voor een opdracht en ChatGPT erbij pakken om het grootste werk voor hun te doen. Hiermee worden fundamentele probleem-oplossings vaardigheden minder goed ontwikkeld. Bedrijven, zowel groot als klein, worden betrapt op AI gebruiken voor reclames en uithangborden om hiermee geld te besparen.

De reden waarom ik dit een belangrijk onderwerp vind, is omdat als tekenaar zijnde die er later een baan van wilt maken, deze ontwikkeling van de overname van Artificial Intelligence mij zorgen baart. Op dit moment ziet AI kunst er vaak nog slecht uit, maar met deze razendsnelle ontwikkelingen zal het zeker niet lang meer duren voordat robots op het gebied van vaardigheden even goed zijn als mensen. Bedrijven zullen als gevolg minder mensen, waaronder misschien ikzelf, aannemen. Kunstenaar was voor het bestaan van GenAI al een beroep waarmee het vaak moeilijk was om rond te komen, waardoor ik vind dat wij met zijn allen in actie moeten komen om AI gebruik te verminderen.

Ik ben tegen deze AI samenleving, die wij gezamenlijk aan het creëren zijn, die steeds meer wordt afgestemd op gemakszucht, waarin de mens zijn brein wordt overgenomen door de robot. Daarom is de anti-AI slogan die ik heb bedacht: create, or be created. Mijn activistisch doel met dit werk is om mensen aan het denken te zetten over hun AI-gebruik en proberen hun in actie te laten komen om meer kunst te creëeren. Als dit werk publiekelijk zou moeten worden laten zien, zou het mij gaaf lijken als dit voor zou komen in een tentoonstelling over verschillende activistische onderwerpen met kunstwerken van andere artiesten.

De handen zijn een verwijzing naar de beroemde tekening van Escher waarin twee handen elkaar tekenen.

Als eerste had ik op het canvas een achtergrond geschilderd met acrylverf. De abstracte groene en rode strepen die door elkaar heen lopen zijn geïnspireerd door de stijl die oude gegenereerde foto’s hadden. Daarna had ik met ijzerdraad de onderste hand gemaakt, die AI moet voorstellen. Omdat ik nog nooit eerder met ijzerdraad had gewerkt voor een kunstwerk, had ik eerst op papier een hand geschetst om die zo te kunnen volgen met het ijzerdraad. Maar al snel kwam ik erachter dat deze hand veel te groot was voor het canvas en had daarna een kleinere versie van dezelfde hand gemaakt, die wel de goede proporties had.

Daarna had ik een schets gemaakt van de mensenhand met zijn potlood en die geschilderd met waterverf. Omdat ik vaak moeite heb met handen tekenen, had ik hiervoor een foto van mijn eigen hand gemaakt als voorbeeld.

Nadat allebei de handen klaar waren, had ik ze vastgelijmd aan het canvas. De hand van ijzerdraad is bevestigd met stukjes wol die aan de achterkant zijn vastgeknoopt. Daarna maakte ik met gekleurd papier een mouw voor de mensenhand en een potlood voor de AI-hand. Het abstracte potlood en de abstracte vormen van de hand zijn een symbool voor de inconsistente tekenstijl van GenAI. Als laatste had ik met groene gouache op het canvas geschreven, omdat ik op dit moment geen groene acrylverf meer in huis had. De binaire code op de achtergrond vertaalt naar “Who created who”.

Opdracht 2: De Curator

Onder collage kunst worden kunstwerken bedoeld waarin mensen met verschillende platte voorwerpen en media, zoals foto’s, soorten papier, strikjes, etc. één gezamenlijk kunstwerk maken. Dit reist al terug naar het oude China en Japan, waar in 600 voor Christus al stukjes papier bij elkaar werden geplakt als een kunstuiting. Ook in het westen is vooral in de afgelopen honderd jaar de collagekunst veel verschillende kanten op gegaan, zoals in het abstractisme en in de jaren 50 pop art cultuur. In deze tentoonstelling nemen we u op een reis naar een antwoord op de vraag: “Hoe is de collagekunst ontstaan en hoe heeft het zich ontwikkeld over de jaren heen?”

10e eeuwse Japanse Chigiri-e collage

Georges Braque, begin 20e eeuw

Pablo Picasso, begin 20e eeuw

Man Ray, jaren 50

Robert Rauschenberg, jaren 60

Brian De Graft, modern

Ik heb gekozen om deze opdracht te maken over de collagekunst, omdat het een kunststroming was waar ik nog niet veel van af wist en het mij daardoor leuk leek om mij erin te verdiepen. De reden dat ik voor deze specifieke zes kunstwerken heb gekozen, is omdat ze verschillende tijdperken laten zien en hoe verschillende kunstenaars uit dezelfde tijd hun eigen stijl in deze kunstvorm ontwikkelden. Zo is bijvoorbeeld bij Picasso’s collage zijn iconische kubistische/abstracte manier van gezichten vormgeven terug te zien. Man Ray in de jaren 50 en 60 werd eerst bekend om fotografie en maakte daarna collages met foto’s in diezelfde stijl, terwijl het werk van Robert Rauschenberg daarnaast tegelijkertijd veel meer in het thema was van de popcultuur.

Deze kunststroming is op meerdere plekken in de wereld tijdens verschillende tijdperken ontstaan. Zoals in het eerste kunstwerk hierboven is te zien, maakten Japanners duizend jaar geleden chigiri-e: een voorloper op de modernere collage waarin mensen werken maakten met kleine stukjes washi-papier. In westerse landen kwam de collage kunst die de meeste mensen kennen pas rond 1912, toen grote kubistische schilders, vooral Braque en Picasso, diezelfde stijl probeerden te re-creëren met experimenten met stukjes gekleurd papier uitgeknipt in specifieke vormen. Een paar decennia later, in de jaren 50 bij het begin van de massacultuur, kregen veel kunstenaars inspiratie door popcultuur momenten en relevante nieuwsberichten. Tegenwoordig, tijdens de digitale revolutie, is het ook erg populair geworden om collages veel meer digitaal te maken, wat een overlapping kan hebben met tekenkunst vanwege de hoeveelheid aan mogelijkheden die digitale kunstprogramma’s hebben.

Voor mijn eigen kunstwerk heb ik in Photoshop een eigen collage gemaakt waarin twee collagestijlen uit de jaren 50 zijn gecombineerd: het absurdisme en de traditionele familiecultuur.

Als eerste had ik aparte mappen gemaakt voor al de verschillende personages in de afbeelding. Omdat zij centraal staan, zou het op deze manier makkelijker zijn om op de ontwerpen te focussen dan wanneer er al een achtergrond was. Alle foto’s in deze collage heb ik gevonden op zowel Google als Pinterest. Behalve de gezichten, omdat alle personages mijn gezicht hebben.

Toen ik klaar was met de ontwerpen, had ik een keuken- en woonkameromgeving voor iedereen gecreëerd met verschillende meubels en attributen. Ik heb geprobeerd het een levendige sfeer te geven door foto’s met verschillende kleuren toe te voegen. De boekenkast in de achtergrond bestaat uit drie verschillende foto’s van boekenkasten met planken op verschillende hoogtes van elkaar. Ik vond dit een hele leuke opdracht om te maken, omdat ik hiermee veel meer heb geleerd over hoe Photoshop werkt. Vooral op het gebied van hoe lagen werken en hoe je bepaalde foto’s ordent en groepeert.